संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

मार्गः — कार्यसम्पादनार्थं फलनिष्पत्तौ वा उपयुज्यमानं साधनम्।; "भोजनं मुखस्य मार्गेण उदरे गच्छति।" (noun)

मार्गः — गमनागमनस्य बृहत् पथः।; "एषः मार्गः दिल्लीं प्रति गच्छति।" (noun)

इन्हें भी देखें : क्रान्तिः, क्रान्तिवलयः; उपमार्गः; समुद्रमार्गः; तटरेखा; आश्रयणीय, अवलम्बनीय; अन्तिक; स्खलित; मूत्रमार्गः;